anyMeta 4.8.74 - Atom module 0.3.2 2018-01-31T16:52:52+01:00 http://www.platform21.nl/feed/atom/57/en http://www.platform21.nl/id/381 2008-06-15T10:52:39+02:00 ...why not go the whole way? <p>“If we're going to step through the window into another world, why not go the whole way?'&quot; – Morton Heilig</p> <p>Before the massive availability of computers, development of virtual reality was focussed on the creation of sensory experiences that gave the user the illusion of 'being there'. For this the suspension of disbelief was of primary importance. Not entirely unexpected the origin of virtual reality lies not in science or engineering but in cinematography, in the work of filmmaker Morton Heilig. Heilig was convinced that it was possible to stimulate the senses in such a way as to accomplish a richer, more submersive and thus believable cinematographic experience. In 1960 this resulted in the Sensorama Simulator, a film machine, resembling the later arcade models, in which the user was subjected to surround 3d imagery, contextual smells, stereo sound and vibrations. In one of the films especially made for the Sensorama the user rides a motorcycle through Brooklyn, wind in your hair, a live feed of sounds and smells of the city while every dent in the road was felt through its vibrating chair.<br/> In the end the Sensorama formula failed to attract enough financers for further development, especially because in Hollywood other efficient and cheaper cinematographic tools were developed to support the intended suspension of disbelief. Still, anyone seeing present day developments in virtual and augmented reality can see that the spirit and vision of Morton Heilig never really disappeared.</p> ...why not go the whole way?

<p>In 1960 ontwikkelde Morton Heilig al een machine die de gebruiker een virtuelel realiteit wilde laten ervaren...</p>

<p>“If we're going to step through the window into another world, why not go the whole way?'&quot; – Morton Heilig</p> <p>Voor de massale beschikbaarheid van computers was de ontwikkeling van virtuele realiteit vooral gericht op het creeeren van zintuigelijke ervaringen die een illusie van ‘er zijn’ creeerden. Hierbij was de geloofwaardigheid van de ervaring van primair belang. Misschien niet geheel onverwacht ligt de directe oorsprong van virtual reality dan ook niet bij een wetenschapper of ontwerper maar bij de filmmaker Morton Heilig. Heilig was ervan overtuigd dat het mogelijk was de zintuigen van zijn publiek zo te bedienen dat de cinematografische ervaring totaler en daardoor geloofwaardiger werd. Dit resulteerde in 1960 in de Sensorama Simulator, een filmautomaat waarbij de kijker niet alleen volledige visuele 3-dimensionaal beeld kreeg voorgeschoteld, maar die tegelijkertijd de reuk, het gehoor en het gevoel bediende. In één van de films die voor de Sensorama rij je als gebruiker op een motorfiets door de stad terwijl de wind door je haren suist de geluiden en geuren van de stad de oren en neus prikkelen en je door je trillende stoel iedere oneffendheid in de weg voelt. <br/> Uiteindelijk slaagde de Sensorama er niet in financiers te overtuigen van haar nut, temeer daar Hollywoord andere cinematografische middelen ontwikkelde die de werkelijkheidservaring van het publiek ondersteunden. Wie echter de huidige ontwikkelingen in virtual en augmented reality ziet kan constateren dat de geest en visie van Morton Heilig nooit volledig weg zijn geweest.</p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/3463 2008-08-29T13:43:05+02:00

<p>This website proves that when done in an innovative way, recycling can be beautiful.</p>

<p>Deze site bewijst dat een beetje innovatief recyclen heel mooi kan zijn.</p>

- ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/214 2012-03-27T13:39:25+02:00 Sound artist Nathalie Bruys will DJ at Club Real #3.

<p>Earthly Whispers: an underground sound piece made up of barely traceable, hidden sounds that are close to reality but don’t seem to be quite real: it’s surprising and confusing. Where is it coming from? A vague feeling in your bones pulls you onto the grass. How is this possible? What’s going on here?</p>

<p>We are growing further and further away from nature and more and more under the influence of modern urban life. The question is whether the city ultimately has more to offer than nature. Nathalie Bruys seeks to make us think about this question with her work Earthly Whispers. Fascinated by nature’s peace, quiet and power, she takes it as a model for daily life. In the constructed nature of the Beatrixpark, which temporarily allows city people feel closer to nature, she places sounds she has found in the park itself along with inaudible frequencies, which we can see and feel but not hear. A good example is the 7.83 Hz Schumann frequency.</p> <p>The earth’s natural magnetic field vibrates at 7.83 Hz, also known as the Schumann resonance. Our basic resonance is also 7.83 Hz. The earth controls our bodies, as it were.</p> <p>Sounds from modern life and sounds caused by people are also part of Earthly Whispers. Nature and culture are thus brought together. In this way, Bruys hopes to influence the visitor’s view of ‘future reality’ in a positive way.</p> <p>Nathalie Bruys explores the potential of sound as a fine-art medium. She believes in the power of sound that detaches the listener completely from a given time and place and takes him or her to a world that is infinite and free of resistance. But this musical experience should not be a passive occurrence, and so Bruys mixes analog and digital sounds to make new sounds. Everything is fair game: near-antique computers; old music boxes; modern computer programs and samplers; inaudible sounds; things that go wrong or that she does not understand; texts she misreads or mispronounces, causing strange sounds. Errors, scratches and noise: they are the imperfections that keep us alert.</p> <p>It is an investigative, direct and intuitive way of working.</p> <p>Nathalie Bruys makes sound art, music, radio, performances, installations, videos, records and CDs. She won the Charlotte Kohler prize in 2004 and the Volkskrant fine art prize in 2006.<br/> <a href="http://www.nathaliebruys.com">www.nathaliebruys.com</a></p> Geluidskunstenaar Nathalie Bruys is DJ tijdens Club Real #3.

<p>Earthly Whispers: een geluidswerk onder de grond, nauwelijks te traceren, verstopte geluiden die dichtbij de realiteit staan maar net niet echt lijken te zijn. Het verbaast en verwart je. Waar komt het vandaan? Door een onbestemd onderhuids gevoel word je het grasveld op gezogen. Hoe kan dit en wat gebeurt hier?</p>

<p>Steeds verder groeien we af van de natuur en meer en meer raken we in de ban van het moderne stadsleven. De vraag is of dit stadsleven ons uiteindelijk meer te bieden heeft dan de natuur.<br/> Nathalie Bruys wil ons daar stil bij laten staan met haar werk Earthly Whispers. Ze neemt de natuur als voorbeeld voor het dagelijks leven, gebiologeerd door haar rust, stilte en kracht. In de aangelegde natuur – het Beatrixpark - die stadsmensen het gevoel geeft even dichterbij de echte natuur te staan, plaatst zij geluiden die ze vond in het park zelf, maar ook frequenties die in-audible zijn, frequenties die je kunt zien en voelen maar niet kunt horen. Een mooi voorbeeld daarvan is de 7,83 Hz Schumann frequentie. </p> <p>Het natuurlijke aardmagnetisch veld waarin we leven heeft een trilling van 7,83 Hz. Dit wordt ook wel de Schumann-resonantie genoemd. Onze basistrilling is ook 7,83 Hz. De aarde stuurt ons lichaam als het ware aan.</p> <p>Daarnaast zijn ook geluiden uit het moderne leven en door de mens veroorzaakte geluiden in ‘Earthly Whispers’ opgenomen.<br/> Natuur en cultuur komen zo samen en Bruys hoopt op deze manier de kijk op de ‘toekomstige realiteit’ van de bezoeker op een positieve manier te beïnvloeden.</p> <p>Nathalie Bruys verkent de mogelijkheden van geluid als medium binnen de beeldende kunst. Ze gelooft in de kracht van geluid die de luisteraar helemaal los laat komen van tijd en plaats en hem meeneemt in een wereld die weerstandloos en oneindig is. Maar deze muzikale ervaring mag geen passieve aangelegenheid worden en daarom mixt Bruys zowel analoge als digitale geluiden om tot nieuwe te komen. Daarbij mag alles uit de kast: oude, bijna antiek te noemen computers, oude muziekdoosjes, moderne computerprogramma’s en samplers, geluiden die niet te horen zijn, dingen die misgaan of die ze niet begrijpt, teksten die ze verkeerd leest of die ze fout uitspreekt waardoor er rare klanken ontstaan. Foutjes, krasjes en ruis: het zijn de imperfecties die ervoor zorgen dat we alert blijven.<br/> Een onderzoekende, directe en intuïtieve manier van werken.</p> <p>Nathalie Bruys (1975) maakt geluidskunst, muziek, radio, performances, installaties, maar ook video’s, platen en cd’s. In 2004 won ze de Charlotte Kohler Prijs en in 2006 de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs.<br/> <a href="http://www.nathaliebruys.com">www.nathaliebruys.com</a></p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/213 2009-01-14T13:13:29+01:00 Lightweeds

<p>Living digital weeds of designer Simon Heijdens were growing in Platform21 as part of Checking Reality. <br/> These fake plants reveal real nature: they react to the number of people in the room, while the flowers sway in the wind as it is measured outside and turn with the position of the sun.</p>

<p>Lightweeds, a 2006 work by Simon Heijdens, is made up of live projected silhouettes: the plants are not drawn or animated in advance. They are uniquely generated by software and grow according to rainfall and sunshine outside and the presence of people and movement inside. These factors are measured by means of sensors. Nature outside is thus felt inside.</p> <p>At first, there are few lightweeds, but as the day goes on, they shed pollen and new plants begin to grow. Since the weeds’ growth, behaviour, pollination and death are determined completely by the room and nature, new combinations continually arise that are different every day.</p> <p>Lightweeds was bought by MoMa New York for their design collection in 2008.</p> <p>Simon Heijdens’ work is inspired by nature. In our day-to-day environment, nature is rarer and rarer. Air-conditioning and 24-hour fluorescent lighting are making the space we live in more and more artificial and timeless. In our designed environment there, is no place for a cool breeze, a sudden shower or a sunset, and a day’s natural timeline is lost.</p> <p>Simon Heijdens’ objects and installations respond to the nature immediately surrounding them. He gives them the specific characteristics of nature. Thus the objects’ colour and shape, and therefore the character of the room, change over time. Through sensors, living digital organisms allow us to feel the changing nature outside, thereby restoring a natural timeline to the space.</p> <p>Simon Heijdens graduated from the Design Academy in Eindhoven after studying experimental film. His final exam project, Moving Wallpaper, was immediately included in the Droog collection. His work is currently being shown at MoMA in New York.<br/> <a href="http://www.simonheijdens.com">www.simonheijdens.com</a></p> Lightweeds

<p>Het levend digitaal onkruid van ontwerper Simon Heijdens groeide binnen Platform21 tijdens Checking Reality. <br/> Deze nepplanten van ontsluieren de echte natuur: ze reageren op het aantal mensen in de ruimte, terwijl de bloemen wiegen op de wind die buiten gemeten wordt en meedraaien met de positie van de zon.</p>

<p>Deze Lightweeds, een bestaand werk van Simon Heijdens uit 2006, zijn geprojecteerde silhouetten die leven: de planten zijn niet vooraf getekend of geanimeerd. Ze worden uniek gegenereerd door de software en groeien afhankelijk van regenval en zonneschijn buiten en de aanwezigheid van mensen en beweging binnen. Deze factoren worden door middel van sensoren gemeten en zo wordt de natuur van buiten, binnen voelbaar.</p> <p>Eerst zijn er weinig Lightweeds, maar gedurende de dag verliezen ze stuifmeel en beginnen er nieuwe planten te groeien. Doordat de manier waarop het onkruid groeit, zich gedraagt, stuifmeel verliest, en doodgaat geheel door de ruimte en de natuur wordt bepaald, ontstaan telkens andere combinaties die geen dag hetzelfde zijn.</p> <p>In de zomer van 2008 werd het werk door het MoMa in New York aangekocht voor de designcollectie.</p> <p>Het werk van Simon Heijdens is geïnspireerd op de natuur. In onze dagelijkse omgeving is deze natuur steeds zeldzamer. Door airconditioning en 24-uurs tl-verlichting wordt onze leefruimte steeds kunstmatiger en tijdlozer. In onze vormgegeven omgeving is geen plek voor een fris briesje, een plotselinge regenbui of een zonsondergang en gaat de natuurlijke tijdslijn van een dag verloren.</p> <p>De objecten en installaties van Simon Heijdens reageren op de feitelijke natuur van hun directe omgeving. Hij kent ze de specifieke eigenschappen van de natuur toe. Daardoor verandert na verloop van tijd, de kleur en vorm van objecten en daarmee ook het karakter van de ruimte. Het worden levende digitale organismen die door sensoren de buiten passerende natuur binnen voelbaar maken en daarmee de natuurlijke tijdslijn van een ruimte herstellen.</p> <p>Simon Heijdens (1978) studeerde na een studie experimentele film af aan de Design Academy in Eindhoven. Zijn afstudeerproject Moving Wallpaper werd direct opgenomen in de DROOG collectie. Momenteel wordt zijn werk getoond in het MOMA in New York.<br/> <a href="http://www.simonheijdens.com">www.simonheijdens.com</a></p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/212 2008-05-23T19:12:55+02:00 Alominom

<p>Who has seen all of his or her own head? Each of us knows our own head mainly from one perspective: straight on. Our face. The ‘face’ of the world, conversely, we know primarily from a flat representation: the world map. In Alominom, PIPS:lab (here, Keez Duyves with Szilvia Tóth) have flattened a head and seamlessly connected it to the view of the surroundings from that head’s perspective. They have put this ‘map’ into circular form, applying the principle of the Moebius strip: an endless journey from inside to outside to inside to....</p>

<p>Alominom translates Keez Duyves’ memory of his father into a spatial installation about looking inward versus looking outward.</p> <p>The installation consists of a Moebius strip on which is depicted a flattened 360-degree photograph of an old man and the setting around him. The position of the work invites you to stand in the middle and effectively place yourself in the presented point of view. The work shows the whole surface of a head and places it in a 360-degree panoramic perspective, seamlessly connected to the surrounding view. It spurs you to think about the place you occupy as a human being in your own world and how your view of that world and its view of you influence each other: omni-reflection.</p> <p>PIPS:lab creates new forms of art from interdisciplinary combinations. The final product can take many different forms. It might be a concert or performance, an interactive installation, or something totally different, like the sculpture now at Platform21.</p> <p>The creative potential in media is vast. It is important to know and investigate the possibilities in order to get a grasp on the value of truth and reality. PIPS:lab shows ‘honest visuals’: that is, the viewer sees and understands what has been filmed or photographed. This honest material is manipulated, but in such a way that human intervention is always visible.</p> <p>PIPS:lab was founded in 1999 by fine artist and inventor Keez Duyves, photographer Remco Vermeer, and theatre artist Mathijs de Wit. PIPS:lab currently consists of six people: Keez Duyves, Mathijs de Wit, musician Stije Hallema, DJ/producer Steven van Hulle, cameraman Bas Vos, and composer Daan van West.<br/> <a href="http://www.pipslab.nl">www.pipslab.nl</a></p> Alominom

<p>Wie heeft zijn eigen hoofd ooit helemaal gezien ? We kennen allemaal ons hoofd voornamelijk vanuit één perspectief, namelijk recht van voren. Ons aangezicht. Het ‘aangezicht’ van de wereld kennen we daarentegen juist voornamelijk van een platte afbeelding: de wereldkaart. PIPS:lab (i.c. Keez Duyves i.s.m. Szilvia Tóth) maakte voor het werk Alominom een hoofd plat en liet het naadloos aansluiten op het uitzicht op de omgeving vanuit dat hoofd. Door deze ‘kaart’ weer terug te plaatsen in een cirkelvorm wordt het principe van de moebiusring toegepast: een eindeloze reis van binnen naar buiten naar binnen naar....</p>

<p>PIPS:lab vertaalde voor Alominom de herinneringen van Keez Duyves aan zijn vader naar een ruimtelijke installatie over de blik naar binnen versus die naar buiten. </p> <p>De installatie bestaat uit een moebiusring waarop een platgemaakte 360 graden foto van een oude man in zijn omgeving is afgebeeld. De manier waarop het werk is geplaatst nodigt je uit er als het ware middenin te gaan staan en je te verplaatsen in het aangeboden perspectief. Het werk brengt het gehele omtrekbeeld van een gezicht naar buiten toe, plaatst het 360 graden aangezicht in een panoramaperspectief, naadloos aansluitend op het rondom-uitzicht vanuit datzelfde hoofd. Het werk spoort je hiermee aan na te denken over de plaats die je als mens inneemt in je eigen wereld, over de manier waarop jouw beeld van die wereld en het beeld dat de wereld heeft van/op jezelf elkaar wederzijds beïnvloeden. Alom-reflectie.</p> <p>Uit interdisciplinaire combinaties creëert PIPS:lab nieuwe kunstvormen. Het eindproduct komt in veel verschillende vormen. Het kan een concert zijn of voorstelling, ene interactieve installatie of iets totaal anders zoals nu, bij Platform21, een sculptuur.</p> <p>De mogelijkheden om media vorm te geven zijn enorm. Het is belangrijk deze mogelijkheden te kennen en te onderzoeken om zo de de waarde van waarheid en realiteit te vangen. PIPS:lab toont ‘eerlijke visuals’, wat betekent dat de beschouwer ziet en snapt wat er gefilmd of gefotografeerd wordt. Daarna wordt dit eerlijke materiaal gemanipuleerd, maar wel zó dat de menselijke interventie altijd zichtbaar is.</p> <p>PIPS:lab werd opgericht in 1999 door Keez Duyves (beeldend kunstenaar en uitvinder), Remco Vermeer (fotograaf) en Mathijs de Wit (theatermaker). Momenteel bestaat PIPS:lab uit zes personen: Keez Duyves, Mathijs de Wit, Stije Hallema (muzikant), Steven van Hulle (DJ/producer), Bas Vos (cameraman), en Daan van West (componist).</p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/241 2008-07-24T14:43:09+02:00 CITY_KIT: An online DIY kit for your neighbourhood

<p>Playing Hybrid Space Lab’s game CITY_KIT, you adapt a digital version of your local surroundings according to your desires. In a switch from changes in the neighbourhood that are beyond your control, CITY_KIT makes you the architect, urban planner, environmental expert or designer. CITY_KIT is currently shown with a presentation and demo version and soon you will be able to play and experience the game at Platform21 during Checking Reality.</p>

<p>Hybrid Space Lab is a laboratory and network in which landscape and building architects, environmental planners, hard- and software engineers, and designers collaborate in the development of projects for combined analog and digital, urban, architectural, design and media spaces. Their projects range from urban games and urban planning to buildings, architectural interiors and industrial design applications and wearables.</p> <p>When they play the CITY_KIT game, residents can adapt and improve their local physical environment by building a digital version of their neighborhood.</p> <p>This urban game revolves around city planning, redevelopment and building processes. Using modular building components that can be moved around and fixed in certain places in the environment, users can build micro-stages, exhibition decks, floating bars and theatres, WCs, swimming pools and other recreational facilities that make living in the neighborhood more fun.</p> <p>CITY_KIT is an open-source medium in which participants can add elements and share their designs. An online platform in the form of a website allows residents to actively take part in the game. All it takes is a simple click of the mouse to interactively test your own virtual version of CITY_KIT.</p> <p>CITY_KIT of the Day is a contest under way on the website. Residents and game users can design their own objects and facilities; the winner gets a chance to actually carry out his or her idea.</p> <p>On the website, the user can also pinpoint exactly where a digital object would be located in the analogue world. This can be done using a mobile phone, RFID or a GPS system.</p> <p>Making small modifications to the personal, physical environment in digital space changes the experience of living in the real world. This is the goal of CITY_KIT: to help you to revalue your local surroundings and incorporate the new, imaginative layers created in CITY_KIT’s virtual world.</p> <p>Hybrid Space Lab is an initiative of Elizabeth Sikiaridi and Frans Vogelaar (Amsterdam/Berlin) focusing on the hybrid areas that arise through the combination and fusion of environments, objects and services in the contemporary information and communication age.<br/> <a href="http://www.hybridspacelab.net">www.hybridspacelab.net</a></p> CITY_KIT: Een online doe-het-zelf bouwpakket van je eigen woonomgeving

<p>Met de game CITY_KIT van Hybrid Space Lab pas je als speler in een digitale versie je lokale omgeving aan naar al jouw wensen. In plaats van veranderingen in de buurt waar je normaliter niets over te zeggen hebt, word je met CITY_KIT zelf architect, stedelijk ontwikkelaar, mileudeskundige of ontwerper. CITY_KIT is te spelen en ervaren bij Platform21.</p>

<p>Hybrid Space Lab is een laboratorium en netwerk waar landschapsarchitecten, architecten, milieudeskundigen, soft- en hardware ingenieurs en designers samenwerken aan projecten in zowel de digitale omgeving als in de analoge omgeving en een combinatie hiervan. De projecten variëren van games in architectuur en stedelijke ontwikkeling tot media en design, industrieel design, kleding en interieur architectuur.<br/> In de game CITY_KIT, waar nu een presentatie en demo van te zien is en binnenkort is te spelen in Checking Reality, kunnen bewoners spelenderwijs hun lokale, fysieke leefomgeving aanpassen en verbeteren door te bouwen in een digitale versie van hun buurt. </p> <p>Stedelijke planning, herontwikkeling en bouwprocessen staan centraal in deze urban game. Door middel van modulaire bouwonderdelen die geschoven en vastgezet kunnen worden op specifieke plekken in de leefomgeving, bouwen gebruikers podia, expositieruimtes, zwevende bars en theaters, mobiele toiletten, zwembaden en andere recreatievoorzieningen die het wonen in de buurt leuker maken. </p> <p>CITY_KIT is een open-source medium waarin deelnemers ook zelf elementen toevoegen en hun ontwerpen kunnen delen. Een internetplatform, in de vorm van een website, geeft inwoners de kans actief deel te nemen aan het spel. Met een simpele muisklik kun je je eigen virtuele variatie van CITY_KIT interactief uitproberen. </p> <p>&quot;CITY_KIT of the day&quot; is een competitie die gaande is op de website. Hierbij kunnen zowel de bewoners en gebruikers van de game hun eigen object of voorziening ontwerpen, waarbij de prijswinnaar kans maakt op de werkelijke uitvoering van het object of voorziening.</p> <p>Op de website kan de gebruiker ook precies lokaliseren waar het object uit de digitale wereld in de analoge wereld zich zou bevinden. Dit kan door middel van een mobiele telefoon, RFID of GPS systeem. </p> <p>Door kleine aanpassingen aan te brengen in de persoonlijke, fysieke omgeving in een digitale ruimte, verandert de leefervaring in de echte, werkelijke wereld van een speler. Dat is dan ook het doel van CITY_KIT; een herwaardering geven aan je lokale leefomgeving en daarin de nieuwe, fantasierijke lagen meenemen die ontstaan zijn in de virtuele wereld van CITY_KIT.</p> <p>Hybrid Space Lab is geïnitieerd door Elizabeth Sikiaridi en Frans Vogelaar (Amsterdam/Berlijn) en richt zich op de hybride gebieden die ontstaan door een combinatie en fusie van omgevingen, objecten en diensten in het huidige informatie- en communicatietijdperk.<br/> <a href="http://www.hybridspacelab.net">www.hybridspacelab.net</a></p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/211 2008-05-23T19:03:54+02:00

<p>Two enormous billboards: one big painted landscape, one glossy monochrome, the park and yourself in between. Different worlds meet, reality and fiction fuse.</p>

<p>Against the backdrop of a beautiful part of the Beatrixpark a panel is placed showing the artistic depiction of it. A reconstructed version in front of the original.<br/> A similarly sized monochrome is placed at an angle across it, in which the park and the painted reproduction of it fuse. In this attractive hybrid nature suddenly appears the viewer himself, as if it were a dream, a mix of reality and fantasy. For a moment the viewer plays a part in the illusion Tielemans is holding up for him and creates his own virtual reality in the artwork.</p> <p>Esther Tielemans paints idyllic landscapes which are reminiscent of paradise, but at the same time hint at the opposite. Black surfaces, grey spots and menacing shades contrast with colourful and voluptuous landscapes where plants grow and bloom excessively. Her work has monumental proportions: they form walls which capture the viewer in these worlds.</p> <p>The materials she uses are enticing as well: she covers acrylic paint with epoxy and thick layers of varnish that make the surface smooth and reflective. Instead of canvas she works on multiplex. Her object-like paintings made on and with industrial materials appear to float in space.</p> <p>Different worlds meet in her work, figurative and organic elements meet abstract, almost brute pencil strokes and stripes, fine painterly elements contrast with graphic elements, natural with artificial.</p> <p>Esther Tielemans (1976) won the Prix de Rome in 2005<br/> <a href="http//www.esthertielemans.com">www.esthertielemans.com</a></p>

<p>Twee enorme billboards: één groot geschilderd landschap, één glanzend monochroom, het park, en jijzelf ertussenin. Verschillende werelden raken elkaar, werkelijkheid en fictie lopen in elkaar over.</p>

<p>Tegen het decor van een prachtig stuk van het Beatrixpark is een paneel geplaatst die ditzelfde beeld weergeeft - geschilderd. Een gereconstrueerde versie vóór het origineel. Haaks ertegenover staat een even groot spiegelend monochroom paneel, waarin het park én de geschilderde weergave ervan samensmelten. In deze verleidelijke hybride natuur verschijnt de toeschouwer ineens zélf, als in een droom, een vermenging van werkelijkheid en fantasie. De kijker speelt voor een moment een rol in de illusie die Tielemans voorhoudt en schept zijn eigen virtual reality in het kunstwerk.</p> <p>Esther Tielemans schildert idyllische landschappen die doen denken aan het paradijs, maar tegelijkertijd ook het tegenovergestelde laten doorschemeren. Zwarte vlakken, grijze vlekken en dreigende schaduwen contrasteren met kleurrijke en voluptueuze landschappen waar planten overdadig bloeien en groeien. Haar werk heeft monumentale afmetingen: ze vormen muren die de toeschouwer vangen in deze werelden.</p> <p>Ook verleidt ze met de materialen die ze gebruikt: over acrylverf brengt ze lagen epoxy aan en dikke lagen lakverf, die het oppervlak glad en spiegelend maken. In plaats van op canvas werkt ze op multiplex. Haar objectachtige schilderijen gemaakt op en met industriële materialen lijken te zweven in de ruimte.</p> <p>Verschillende werelden ontmoeten elkaar in haar werk, figuratieve en organische elementen treffen abstracte, bijna brutale penseelstreken en strepen, fijn geschilderde elementen contrasteren met grafische elementen, natuurlijke elementen met kunstmatige. </p> <p>Esther Tielemans (1976) won de Prix de Rome in 2005.<br/> <a href="http://www.esthertielemans.com">www.esthertielemans.com</a></p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/210 2008-07-02T15:12:46+02:00 Between the Lines

<p>You are staring into the water. Suddenly, the water wells up and the word “murmur” appears. Did you see what you thought you saw?</p>

<p>In the pond in the Beatrixpark, a word is written three-dimensionally in the water – not something you would run across in reality, but it’s not virtual either. The word is made to appear by an installation that makes the water well up above the surface.</p> <p>Benoît Goupy’s installations change the space in such a subtle way that you must remain alert to every imperfection in the wall or environment to notice the work. In this way, he plays on your awareness of the interaction between the space, yourself and the installation.</p> <p>His work tends to infiltrate spaces, working just below the surface of direct perception. Or more literally, to manifest itself directly from under the physical surface.</p> <p>His installations usually consist of texts that appear on the exhibition wall after some physical process. Electric installations short-circuit, burn and leave a mark on the wall. Words of ice appear on the wall, thaw and leave behind “tears.” What is innermost comes out, while the cause remains hidden, like blood vessels under skin. His interventions behave like alien bodies on or in an architectural element.</p> <p>Benoit Goupy was born in 1964 in Poitiers, France, and lives and works in Amsterdam.<br/> <a href="http://www.deiska.nl/goupy">www.deiska.nl/goupy</a></p> Between the Lines

<p>Je tuurt in het water. Plotseling welt het water op en lees je 'murmur'; Frans voor een zacht, ritselend geluid, maar ook voor geroezemoes. Zag je dat goed?</p>

<p>In de vijver van het Beatrixpark wordt een woord geschreven met water - driedimensionaal, niet iets wat je in de realiteit tegen zou kunnen komen, maar het is ook geen virtualiteit. Het woord verschijnt door een installatie die het water boven de oppervlakte doet opwellen.</p> <p>Benoît Goupy's installaties veranderen de ruimte op zo'n subtiele manier, dat je alert moet zijn op elke onvolkomenheid in de muur of omgeving om zijn werk op te merken. Zo speelt hij in op je bewustheid van het spel tussen de ruimte, jezelf en de installatie.</p> <p>Zijn werk heeft de neiging om te infiltreren in ruimtes, te werken net onder de oppervlakte van de directie perceptie. Of – meer letterlijk – door zichzelf te manifesteren direct vanonder de fysieke oppervlakte van een ruimte. </p> <p>Doorgaans bestaan zijn installaties uit teksten die pas na een fysisch proces verschijnen op een tentoonstellingswand. Elektrische installaties verbranden door kortsluiting en laten een spoor na in de muur; woorden verschijnen in ijs op de wand, ontdooien en laten ‘tranen’ na. Het binnenste komt buiten, terwijl de oorzaak verborgen blijft. Zoals de bloedvaten onder de huid. Zijn ingrepen gedragen zich als vreemde lichamen op of in een bouwelement.</p> <p>Benoît Goupy (1964, Poitiers, Frankrijk) woont en werkt in Amsterdam.<br/> <a href="http://www.deiska.nl/goupy/">www.deiska.nl/goupy</a></p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/254 2008-10-07T13:20:30+02:00 Draw the future

<p>Create your own architectural visions of the future with Doodlearth, a simple yet sophisticated tool for creating metres-long views of future cities. Doodlearth is a project by Serge Seidlitz and Squint/Opera.</p>

<p>Squint/Opera and Serge Seidlitz invited artists to contribute to phase one of Doodlearth. Each artist was asked to submit 20 illustrated elements making up a city. These elements were then collaged together in a random way to create a 40-minute animation, which will be projected onto long rolls of paper. The public will be invited to get involved and contribute to the film’s evolution. Doodlearth is an interactive drawing workshop.</p> <p>Serge Seidlitz' blog:<br/> <a href="http://sergeseidlitzblog.blogspot.com/2008/05/press-release-doodlearth-draw-world.html">sergeseidlitzblog.blogspot.com</a></p> <p>Watch all his work at his website: <a href="http://www.sergeseidlitz.com">www.sergeseidlitz.com</a></p> Teken de toekomst

<p>Creëer je eigen architectonische visies op de toekomst. Doodlearth is een simpel maar mooi middel waarmee je meterslange vooruitzichten op toekomstige steden maakt. <br/> Doodlearth is een project van Serge Seidlitz in samenwerking met Squint/Opera.</p>

<p>Serge Seidlitz en Squint/Opera vroegen verschillende kunstenaars bij te dragen aan de eerste fase van Doodlearth. Elke artiest werd gevraagd twintig geïllustreerde stadselementen aan te leveren. Al deze elementen werden samengevoegd als collage en hier werd een veertig minuten durende animatie van gemaakt.<br/> Deze animatie wordt geprojecteerd op lange rollen papier. Op dat moment wordt de betrokkenheid van het publiek gevraagd en een evolutie te starten. Doodlearth is een interactieve tekenworkshop.</p> <p>Serge Seidlitz' blog: <a href="http://sergeseidlitzblog.blogspot.com/2008/05/press-release-doodlearth-draw-world.html">blog</a> <br/> Bekijk al zijn werk op zijn website: <a href="http://www.sergeseidlitz.com">www.sergeseidlitz.com</a></p> - ARTICLE text http://www.platform21.nl/id/209 2008-05-16T16:40:24+02:00 Fly Over

<p>Popel Coumou photographed empty offices in Amsterdam’s Zuidas district. All there is to see is the walls, the windows, the light and the view. She has manipulated and staged these photographs so subtly that we do not doubt what we are seeing until we look a second time.</p>

<p>Used to thinking of photography as a reflection of reality, we are continually put off balance by Popel Coumou’s work.</p> <p>She stuck sheets and strips of paper to her office photographs and then rephotographed the collages. The results are projected on a glass wall, creating an interplay between two worlds.</p> <p>In the spaces Popel photographs, people are almost always absent. Her images are thus not narrative ones: only the division of the room, colour and the play of light create the hushed atmosphere.</p> <p>She later builds 3D models of the rooms, using stark effects of light and shadow, and photographes them again. Sometimes she builds imagined or ‘virtualised’ miniature rooms of clay, paper and textile. She then photographs these as if the buildings can actually be entered.</p> <p>She does not work in digital but analogue form and blows up the pictures to create a grainy aspect, as in a painting.</p> <p>Her work approaches abstraction but takes reality as its starting point.<br/> <a href="http://www.popelcoumou.nl">www.popelcoumou.nl</a></p> Fly Over

<p>Popel fotografeerde lege kantoorruimten aan de Zuidas. Alleen de wanden, ramen, het licht en het uitzicht zijn te zien. Deze foto's manipuleerde en ensceneerde ze zo subtiel dat we pas in tweede instantie twijfelen aan wat we zien.</p>

<p>Gewend als we zijn dat fotografie een afspiegeling is van de werkelijkheid, worden we door het werk van Popel Coumou voortdurend op het verkeerde been gezet.<br/> Ze beplakte haar kantoorfoto's met vlakken en stroken papier. Vervolgens werden deze collages opnieuw gefotografeerd. De resultaten worden ook nog eens geprojecteerd op een glaswand, zodat er twee werelden door elkaar gaan spelen.</p> <p>Popel fotografeert ruimtes, waarin mensen vrijwel altijd ontbreken. Haar beelden zijn dan ook niet narratief, alleen de indeling van de ruimte, kleur en het spel van het licht is bepalend voor de verstilde sfeer. <br/> Vervolgens bouwt ze die ruimtes na in 3D-settings en werkt met strakke licht- en schaduweffecten om ze daarna opnieuw te fotograferen. Soms bouwt ze bedachte of ‘gevirtualiseerde’ miniatuurruimtes van klei, papier en textiel. Deze worden dan ook gefotografeerd alsof het de architectuur werkelijk betreden kan worden.</p> <p>Ze werkt niet digitaal, maar analoog en blaast de formaten op, waardoor een grofkorrelig aspect ontstaat. Als in een schilderij. <br/> Haar werk benadert de abstractie, maar met de realiteit als uitgangspunt. </p> <p><a href="http://www.popelcoumou.nl">www.popelcoumou.nl</a></p> - ARTICLE text